Atopische dermatitis

Honden kunnen ook last hebben van allergieën en atopische dermatitis – en de behandelingsopties laten veel te wensen over.

Ziekten zoals kanker, stofwisselingsziekten en allergieën treffen niet alleen mensen, maar ook huisdieren zoals honden. Ongeveer 10% van de hondenpopulatie lijdt aan chronische atopische dermatitis (cAD). Deze veel voorkomende aandoening wordt gekenmerkt door overmatige jeuk en wordt veroorzaakt door een allergie voor omgevingsallergenen zoals pollen en mijten.

Hond en baas lijden eronder

De etiologie van cAD is complex en er wordt aangenomen dat de ziekte wordt beïnvloed door meerdere factoren, zoals gastheergenetica en omgevingsfactoren. CAD kan niet worden genezen en vereist een levenslange behandeling om een ​​aanvaardbare levenskwaliteit voor de hond te behouden. Dergelijke ziekten bij honden hebben ook een aanzienlijke impact op hun eigenaren – fysiek, psychologisch en financieel. Daarom zijn er dringend betere en effectievere therapeutische opties en/of behandeling van cAD nodig om het algehele welzijn van zowel honden als hun eigenaren te verbeteren.

Microben hebben de laatste tijd veel aandacht gekregen vanwege hun therapeutische potentieel bij de behandeling van wijdverbreide complexe ziekten, zoals atopische dermatitis bij mensen. Dysbiose in de huid is het best onderzocht bij AD-patiënten.

Wetenschappers

Wetenschappers van het Lübeck Instituut voor Experimentele Dermatologie van de Universiteit van Lübeck hebben samen met collega’s van de Tokyo University of Agriculture and Technologies en Royal Canine SAS systematisch de samenstelling van de microben op de huid en darmen van volwassen Shiba Inu-honden beschreven. 

De Shiba Inu is een hondenras waarvan bekend is dat het zeer vatbaar is voor cAD, vooral in Japan. Om het microbioom te analyseren, verzamelden onderzoekers huiduitstrijkjes van 12 huidplekken per hond, evenals ontlastingsmonsters van vier verschillende Shiba Inu-hondengroepen: (1) nieuw gediagnosticeerde cAD-honden zonder behandeling, (2) dezelfde cAD-honden na toediening van een Janus kinase- antagonist ( oclacitinib ; Apoquel®) gedurende twee weken (0,4-0,6 mg/kg, tweemaal daags), (3) cAD-honden met langdurige behandeling met oclacitinib (0,4-0,6 mg/kg, eenmaal daags) en (4) gezonde honden en profileerde de bacteriële samenstelling met behulp van bacteriële 16S rRNA-gensequencing. Met behulp van deze experimentele opstelling vergeleken ze het microbioom van honden met cAD met dat van gezonde honden en beoordeelden ze de effecten van de behandeling met oclacitinib op de veranderingen in de microbiota. Apoquel® is een diergeneesmiddel dat wordt gebruikt voor de behandeling van jeuk geassocieerd met allergische dermatitis, waaronder cAD, door de werking van de enzymen Janus-kinasen te blokkeren, die jeuk en ontsteking mediëren.

Verrassing uit de buik

De meest opvallende bevinding van het onderzoek is dat Fusobacteriën en Megamonas zeer vaak voorkomen bij gezonde honden, terwijl deze significant verminderd zijn bij honden die getroffen zijn door cAD. Na toediening van oclacitinib werd deze bacteriële overvloed bij honden met cAD hersteld tot het niveau van gezonde honden. Interessant genoeg was de door de behandeling veroorzaakte verandering in de microbiota meer uitgesproken in de darmen dan op de huid. Deze resultaten suggereren dat microben dienen als potentiële therapeutische doelen en biomarkers voor cAD. Daarnaast voerden de onderzoekers sequencing uit van het totale mitochondriale DNA uit wanguitstrijkjes van de honden. Deze studie was de eerste die een verband identificeerde tussen mitochondriale haplogroepen bij honden, dat wil zeggen een combinatie van genetische variaties in mitochondriaal DNA, en specifieke bacteriële taxa in de huid en de darmen.

Gebruik van Apoquel bij katten: dosering en mogelijke bijwerkingen

Apoquel, een medicijn dat vaak bij honden wordt gebruikt, wordt onderzocht voor gebruik bij katten. In dit artikel worden de 
juiste doseringen en 
mogelijke nadelige effecten voor onze kattenvrienden 
uiteengezet.

Dosering van Apoquel bij katten

Het bepalen van de juiste dosering van Apoquel voor katten is van cruciaal belang om de effectiviteit ervan te garanderen en de risico’s te minimaliseren. In tegenstelling tot honden hebben katten specifieke eisen.

  • De standaarddosis is gewoonlijk 0,4-0,6 mg/kg, tweemaal daags toegediend.
  • Het is essentieel om de dosering aan te passen op basis van het gewicht en de reactie van de kat.
  • Raadpleeg altijd een dierenarts voordat u met de behandeling begint.

Apoquel moet met voedsel worden toegediend om gastro-intestinale stoornissen te voorkomen. Als u bijwerkingen opmerkt, zoals braken of diarree, neem dan contact op met uw dierenarts om de dosering aan te passen.

Mogelijke bijwerkingen van Apoquel

Zoals elk geneesmiddel kan Apoquel bijwerkingen hebben. Het is belangrijk om eventuele veranderingen in het gedrag of de gezondheid van uw kat in de gaten te houden.

  • Maagdarmproblemen: braken en diarree.
  • Infecties: Verhoogde gevoeligheid voor infecties vanwege de immunosuppressieve aard van de medicatie.
  • Hematologische veranderingen: veranderingen in de hoeveelheid witte en rode bloedcellen.

Is Apoquel veilig te gebruiken bij katten?

Hoewel het niet specifiek is goedgekeurd voor katten, gebruiken veel dierenartsen het met succes. Het moet altijd onder veterinair toezicht staan.

Hoelang kan een kat Apoquel innemen?

De behandeling moet van korte duur zijn en onder strikt veterinair toezicht plaatsvinden om de risico’s tot een minimum te beperken.

Samenvattend kan het gebruik van Apoquel bij katten nuttig zijn, mits correct toegediend en onder toezicht van een dierenarts. Het is altijd belangrijk om op de hoogte te zijn van mogelijke nadelige effecten en indien nodig naar alternatieven te zoeken.